از آن در 1333 خ جداگانه چاپ شده است . آغاز : همگى آنچه داناى يونان ارسطاطاليس ياد كرده ، در كتاب نفس ابتداى گفتارش ، رد است بر آن‌كه گفت نفس جسم است ، پس بر آن‌كه گويند نفس از اختلاط خيزد . نسخه‌ها 2 / 760 ( 18 نسخه ) ؛ اعلام 1 / 747 حنين ؛ همانجا 1 / 357 بابا ؛ صفا 3 / 1186 ؛ كشف الظنون 1 / 1476 « كتاب النفس » ؛ ذريعه 24 / 262 « النفس لارسطو » ، 263 بىنام مترجم ، همانجا 9 / 116 « ديوان بابا افضل » ؛ هدية العارفين 1 / 339 حنين ؛ مشار ، مؤلفين 5 / 393 بابا افضل ؛ مشار 1 / 1292 ( نشانى 3 چ ) . آستان قدس 4 / 46 ( 2 نسخه ) ، همانجا ، خامنه‌اى 356 ؛ اشكورى ، احيا ، عكسى 2 / 80 « ترجمهء رسالة النفس » آغاز برابر ؛ اشكورى 1 / 319 بىنام مترجم ؛ تبريز ، دانشگاه ، تسبيحى 1 ؛ تهران ، مينوى 40 ، 43 ، 87 ، 155 « ترجمهء رسالهء نفسيهء ارسطاطاليس » ؛ حقوق 220 ؛ دانشگاه 3 / 491 ( 2 نسخه ) ، همانجا 9 / 879 ، 1015 ، 1380 ؛ سپهسالار 3 / 425 ، همانجا 5 / 722 ؛ فيلم 1 / 557 ؛ مجلس 2 / 60 ، همانجا 5 / 194 ، همانجا 9 / 442 ، ش 4 / 5138 ؛ مرعشى 29 / 248 ش ( 3 ) 11562 « ترجمهء نفس ارسطو » ؛ ملك 486 ، همانجا 8 / 298 ش 9 / 5327 ، ش 6 / 4191 . نشريه 2 / 99 ، 192 ، همانجا 5 / 180 ، 650 . بادليان 8 / 95 اوزلى ؛ فرهنگستان ، نامگو 1 / 438 « كتاب النفس » . * ترجمهء مطالع الانوار - بخش منطق . * ترجمهء نامهء ابن سينا . به شيخ ابو سعيد ابى الخير . چند نامه رو به سوى ابو سعيد در دست هست ، از آن ميان نشانى 9 تاى آنها در فهرست مهدوى آورده شده است . در فهرست ملك آمده نسخهء در دست گويا همان شمارهء « و » ( ص 8 ) باشد . آغاز : نامه‌اى است كه شيخ ابو على . . . بعد از حمد و سپاس حضرت احديت و مضامين و انشآت بليغه . . . بسمله . گويم بايستى كه در آغاز و انجام هر فكرت جز ذات احديت را مقصد . مهدوى ، مصنفات ابن سينا 8 ريحانه 5 / 86 ابو سعيد ؛ مشار ، مؤلفين 4 / 849 ابو سعيد . ملك 6 / 41 . * ترجمهء نزهة الارواح : كنز الحكمه - بخش زندگىنامه‌ها 3 / 2248 . * ترجمهء النفس - ترجمهء مختصر رسالة النفس . * ترجمهء النفس - نفس . * ترجمهء نوروزيه - نوروزيه . * ترجمهء الوصول - ترجمهء رسالة الوصول . * ترجمهء وصيت ارسطو . پند و اندرزهاى فلسفى است كه گويند هنگام مرگ به شاگردان خود گفته است . ( - سيب‌نامه ؟ ) . آغاز : حمد له . اين ترجمهء مقاله‌اى است از آن ارسطاطاليس حكيم به وقت وفات املا كرده است . اشكورى 19 / 224 . * ترجمهء هياكل النور . از شهاب الدين يحيى فرزند حبش فرزند اميرك سهروردى ( شهيد 587 ق ) . دربرگيرندهء انديشهء او در اصالت نور كه پايهء فلسفهء ايرانى خسروانيهء كسروانيه است . ( ذريعه 25 / 253 ) . در 8 « هيكل » و اين جز « هياكل النور » عربى اوست . در فهرست طرازى ( قاهره ، دار الكتب